Matka Joanny dobrze pamiętała jacy ONI byli szczęśliwi. Zdawało jej się, że to było całkiem nie tak dawno. Kilka lat wstecz. On za nią biegał choć pozorował opieszałość i usiłował sprawiać wrażenie niezbyt zaangażowanego. Jednak śledził każdy jej ruch i czytał w myślach. Ona stawiała mu opór, ale bardzo na siłę. Jakby chcąc przekonać samą siebie, że umie bez niego żyć. Że umie mu się oprzeć.
Jedynaczka to egoistka, egocentryczka, sobek. Nie umie się dzielić, myśli tylko o sobie i nie ma empatii za grosz. Do tego rozpieszczona jak dziadowski bicz i samolubna! Tak się mówi o takich jak ja. O kobietach obdarzonych SuperMocą. SuperMocą jedynaczki!
Mówisz – SOBOTA i myślisz – LUZ! Wyśpisz się za wszystkie czasy, zrobisz sobie domowe spa, spędzisz czas na miłych pogaduszkach z najbliższymi, pójdziesz do kina, wreszcie skończysz czytać książkę i pomedytujesz. Tak wygląda TWOJA sobota? Naprawdę?!
Ojca potrącił samochód, ale wcześniej nie wrócił na noc. Matka, wprawdzie spała we własnym łóżku, ale zaraz po wyjściu z domu zniknęła bez wieści choć nie wspominała, że gdzieś się wybiera. Nie odbierała telefonu, nie było jej w pracy. Słuch o niej zaginął. Starsza córka Igora i Joanny- Karolina czuła, że ta cała sytuacja między rodzicami nabrzmiała już do takiego stopnia, że zaraz coś niechybnie wybuchnie. Czuła zresztą, że sama jest na granicy wybuchu.
Jest nieoczywista, wielowymiarowa, różnobarwna, wymyka się schematom. Czasem prowadzi do piekła, a czasem otwiera bramy nieba.
Szczerze powiedziawszy zupełnie nie miała teraz nastroju na powrót do rzeczywistości, którą byłaby rozmowa telefoniczna. Zerknęła na wyświetlacz -numer był jej nie znany. – Nic pilnego pomyślała wyłączając wibracje w telefonie. Oddzwoni popołudniu. W końcu nie musi być na wyciągnięcie ręki, przecież może mieć pilną pracę.
Jesteście razem kilka miesięcy, parę lat, dekadę, albo i więcej – to nie ma znaczenia. Ważne, że chwilami drażni cię niemiłosiernie. Gryzie jak wełniany sweter, przeszkadza jak głośna impreza w mieszkaniu obok! No czasem strasznie działa Ci na nerwy. Potrafi wkurzyć tak, jak nikt inny. Jest w tym prawdziwym mistrzem świata. Gdyby tylko za to nagradzali – miałby cała półkę pucharów! Zastanawiasz się co zrobić, żeby wykurzyć go ze swojego życia, albo mu je histerycznie skomplikować, nadpsuć, nadgryźć i podkręcić:-)?! Oto kilka sprawdzonych sposobów na to, by wszystkiego mu się odechciało!
Dwa razy do roku mamy (jeszcze!) niepowtarzalną szansę zabawienia się we Władców Czasu. W naszych rękach godziny, minuty i sekundy. W naszym władaniu, pokrętła i trybiki przemijania. W najbliższy weekend znowu możemy poszaleć. Tym razem kręcimy wstecz:-)!
Kobiecość ma wiele twarzy. Jaka jest moja twarz kobiecości? A jakie są Wasze twarze?
Zawsze uważał, że to człowiek jest kowalem swojego losu i to on decyduje o biegu wydarzeń. Wkurzało go zwalanie swoich niepowodzeń na pecha albo fatum. Czuł, że to on kieruje tym, co się dzieje. Ma w dłoni kierownicę, zmienia biegi, przyśpiesza, zatrzymuje pojazd, kiedy uzna za stosowne. Długo mu się to sprawdzało. Pierwszy raz poczuł słabość tej teorii gdy zaczął mu się sypać związek z Joanną. Czuł, że jednak stracił kontrolę i coś się dzieje poza nim.
Jeśli chcesz otrzymywać ode mnie wiadomości – wpisz poniżej swoje imię oraz e-mail.
